เปิดบล็อคอย่างเป็นทางการค่ะ
 
 
กิ๊กเป็นแอดมินเว็บ www.tamfeels.com ส่วนใหญ่แฟนคลับรายการวาไรตี้เกาหลีน่าจะรู้จักกันอยู่
เพราะเราเปิดมาประมาณ 2 ปีกว่าแล้ว และบ้าทำซับกันเยอะพอสมควร
 
จริงๆแล้วกิ๊กเขียนเรื่องเหล่านี้ไว้ในคลับของเว็บ Tamfeels ด้วย
แต่ช่วงนี้เ็ป็นช่วงขอพักเรื่องทำซับไทยมานอนเล่นอ่านหนังสือ ดูซีรีย์ ทำนั่นโน่นนี่บ้างอะไรบ้าง
ก็เลยงดเข้าบอร์ดชั่วคราว หันมาหาบล็อคอัพนั่นโน่นนี่
เพื่อเวลาค้นข้อมูลเตือนความจำของกิ๊กเองจะได้ช่วยให้ไม่ลืมและหาง่ายขึ้น
แบบว่าคนแก่แล้วก็เงี๊ยะ ><
 
งานอดิเรกเกี่ยวกับงานซับ
 
     ถ้าพูดถึงเรื่องงานซับเนี่ยกิ๊กเริ่มทำมาตั้งแต่ประมาณปี 2006 ค่ะ
ทำซับไทย Super Junior ลงเว็บบ้านไร่ก่อนโดยใช้ยูซเซอร์ kaikookkik
แล้วก็ทำมาเรื่อยๆ จนมาเปิดเว็บของตัวเองใช้ชื่อ PimSubs
(จริงๆเปลี่ยนอยู่หลายชื่อจนมาลงตัวที่ชื่อ PimSubs เอาคำว่า Pim มาจากชื่อจริงๆของกิ๊กเอง)
คิดว่าตัวเองยังจะทำต่อไปเรื่อยๆนะคะ เพราะตอนนี้ก็อายุ 32 แล้ว
คิดว่าจะทำซับไปจนกว่าจะหมดแรงทำไปข้างนึงค่ะ
แต่การอยู่หน้าคอมมากๆนี่มันดูดพลังชีวิตเราพอสมควรนะคะ
สมัยสาวรุ่น กิ๊กไม่มีปัญหาเ้รื่องสุขภาพและสายตาแต่อย่างใด แม้จะเป็นคนที่ชอบอ่านหนังสือมาตั้งแต่เด็ก
แต่พอมาบ้าเล่นคอมเนี่ยแหละ โรคภัยรุมเร้าจนต้องหาเวลาห่างๆจากมันพอสมควร
 
งานอดิเรกเกี่ยวกับการอ่านหนังสือ
 
    จำได้ว่ากิ๊กจะตื่นเต้นทุกครั้งที่เปิดเทอมและได้ีรับหนังสือของเทอมใหม่มา
และตอนที่กิ๊กเรียนประถมเนี่แบบเรียนยังเป็น มานะ มานี ชูใจ อยู่เลย
แล้วในแบบเรียนภาษาไทยสมัยนั้นจะมีวรรณคดีไทยต่างๆอยู่ในเล่มด้วย
กิ๊กไล่อ่านจบตั้งแต่ยังไม่เปิดเรียนด้วยซ้ำ ชอบอ่านอะไรที่เป็นเรื่องราวจริงๆ
 
ต่อมาเข้าสู่ยุคนิยายเล่มบางๆ 5-10 บาท/เล่ม พวกพี่สาวมักจะไปเช่าที่ร้านมาอ่าน
กิ๊กจะสนุกทุกครั้งที่ได้เข้าร้านหนังสือเช่า หนังสือที่เด็กรุ่นเดียวกับกิ๊กน่าจะเริ่มอ่านเหมือนกันน่าจะเป็น
"โดเรมอน" ใช่ป่ะคะ กิ๊กก็อ่านโดเรมอนค่ะ แต่จะถูกสั่งห้ามให้อ่านนิยายทุกประเภทที่พี่สาวอ่าน
เพราะเนื้อหามันช่าง.....ติดเรต...ใช้คำทื่อๆ....และฉากเลิฟซีนที่บรรยายออกมาค่อนข้างไม่เหมาะกับเด็ก
แต่แบบว่ายิ่งห้ามเราก็จะยิ่งแอบอ่านป่ะ เหมือนเด็กดีสมัยนี้เนอะ ก๊ากกกกกก
 
โตขึ้นมาหน่อยพออยู่มัธยมก็เริ่มตีปีกค่ะ เพราะต้องขึ้นรถมาเรียนในตลาด
ซึ่งจะมีร้านหนังสือเช่า ร้านขายหนังสือ
และที่บ้านจะให้เงินมาเรียนค่อนข้างเยอะสำหรับการใช้ไปโรงเรียนใน 1 วัน
กิ๊กก็เริ่มซื้อหนังสือ และเก็บสะสมหนังสือมาตั้งแต่ตอนนั้น
แต่ปัญหาของกิ๊กคือ เพื่อนยืมหนังสือไม่ค่อยคืน ทวงกันไปกันมาก็ทะเลาะกัน งอนกัน
เง้อ....งี่เง่ากันตั้งแต่เด็ก...
หนังสือหายค่อนข้างเยอะค่ะ แต่ก็เก็บสะสมไว้ได้เยอะอยู่ในระดับที่พอจบม.6 มาเรียนต่อที่กรุงเทพ
กิ๊กสามารถเปิดร้านให้เช่าหนังสือที่กรุงเทพ โดยลงทุนซื้อหนังสือใหม่+ค่าอุปกรณ์ต่างๆ
แค่ประมาณ 2 หมื่นบาทเอง (ตอนเซ้งร้านนี่เซ้งได้เป็นแสนอ่ะ)
เปิดร้านหนังสือเช่าส่งผู้ชายเรียนค่ะ พอเรียนจบก็เซ้งร้าน และผู้ชายก็ทิ้งไปมีแฟนใหม่ เจริญ!!!
 
สุดท้ายกิ๊กก็เซ้งหนังสือที่เก็บสะสมไว้ให้คนที่ต้องการทำร้านให้เช่าหนังสือไปทั้งหมด
และ 10 ปีที่ทำงานหาเงินด้วยตัวเองก็เลิกซื้อหนังสืออ่านแบบบ้าซื้อทุกเล่ม หันไปเช่าหนังสืออ่านแทน
แต่ก็ยังพอมีหนังสืออยู่ประมาณ 1 ลังที่เก็บกลับมาบ้าน เมื่อแต่งงานและย้ายกลับมาอยู่บ้านที่จังหวัดสุโขทัยตามเดิม
ปีแรกๆที่มาอยู่สุโขทัยกิ๊กก็เริ่มซื้อหนังสือมาอ่านอีก แต่ยังไม่เยอะมากเท่าไหร่
เพราะเป็นช่วงที่ทุ่มเททำเว็บ Tamfeels ขึ้นมา และเป็นช่วงที่สนุกกับการทำซับอยู่
แต่พอเว็บเริ่มเข้าที่เข้าทาง เริ่มมีคนมาช่วยทำบ้างแล้วก็เริ่มทยอยซื้อหนังสือมาใหม่
และตอนนี้เข้าขั้นบ้าหอบซื้อหนังสือล็อตใหม่มา เพราะยอมรับว่าสมัยแรกๆตอนประถม-มัธยมต้นเนี่ยบ้าซื้อการ์ตูนค่ะ ซื้อแบบว่ามีครบเซ็ต มีเต็มตู้จนล้นออกมาไม่มีที่จะเก็บแล้ว
พออยู่ม.ปลายก็บ้าซื้อนิยาย ดังนั้นช่วงนั้นก็จะมีพวกหนังสือนิยายเยอะ
พออยู่ในวัยทำงาน เรื่องเครียดมันเยอะมั๊งกิ๊กเลยหันมาอ่านพวกแจ่มใสซีรีย์ นิยายประเภทชีวิตรักเด็กมัธยมไรพวกนั้นแหละสนุก ฮ่าๆๆๆ
และพอแต่งงานแล้ว ตอนนี้กิ๊กก็เริ่มหันมาบ้าพวกนิยายแปลค่ะ ดูมีวิวัฒนาการป่ะ ><
 
เอาเป็นว่ารอกิ๊กจัดห้องสมุดที่บ้านเสร็จแล้วเดี๋ยวจะถ่ายรูปตู้หนังสือมให้ชมกันเนอะ
ตอนนี้หนังสือที่บ้านกิ๊กแบบว่าอยู่กระจัดกระจายไม่เข้าชั้นไม่เข้าพวกซักที
เพราะกิ๊กเป็นพวกขาดระเบียบในชีวิืต หนังสือมันเลยยังปนเปกันอยู่ในชั้น

งานอดิเรกเกี่ยวกับการดูหนัง+ซีรีย์
 
     กิ๊กอาจจะเหมือนพี่ๆน้องๆหลายๆคนในยุคที่มีซีรีย์ต่างประเทศเข้ามา แต่กิ๊กเป็นคนประเภทที่เรียกได้ว่า
"น้อยๆไม่ เยอะๆทำ" นั่นคือเวลากิ๊กบ้าดูหนังดูซีรีย์ก็มักจะขวยขวายหามาดู มันเป็นที่มาของการทำซับไทยแจกนั่นแหละค่ะ เ้พราะชอบดูและมันหาดูลำบาก หรือบางครั้งเวลาดูแล้วเราแปลแบบพอรู้เรื่องในแบบของเรา
เราก็เริ่มอยากลองทำแบ่งให้คนอื่นดูด้วย กิ๊กเป็นเด็กในยุคโลว์เทค นั่นคือสมัยเรียนอนุบาล-จบปริญญา
ค่อนข้างจะห่างไกลจากคำว่าคอมพิวเตอร์ แต่พอจะเริ่มทำงานก็หัดเรียนรู้ไปเรื่อยๆ หาหนังสือมาอ่านมาศึกษาเองทั้งนั้นค่ะ เด็กต่างจังหวัดอ่ะนะ จะให้ไปนั่งเข้าคอร์สเรียน หรือไปติวในช่วงอายุ 23 แล้วนี่ก็ไม่ค่อยกล้าไปหรอกค่ะ ใช้ความพยายามในการเรียนรู้ซะมากกว่า
 
   กิ๊กก็ทำซับซีรีย์ ซับหนังแจกบ้างแต่ไม่เยอะหรอกค่ะ ส่วนใหญ่มีปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์และกิ๊กว่า รอดูของลิขสิทธิ์ของแท้มันง่ายกว่ามานั่งจับไทม์มมิ่งเองตั้งเยอะนี่นา แต่มันก็เปลืองเงินมากๆเลยสำหรับคนที่มักจะไม่พลาดหนังที่เค้าบอกว่ามันสนุกทุกเรื่อง เอ่อ...ก็เลยมีบ้าง...ที่ใช้วิธีโหลดบิตเอา ><
 
แต่เพราะที่สุโขทัยตอนนี้ไม่มีโรงหนังค่ะ ไม่ได้โม้ค่ะ ไม่มีโรงหนังอยู่ในเขตอำเภอเมืองสุโขทัยจริงๆ
เวลาจะดูหนังซักเรื่องเราจะต้องขับรถข้ามจังหวัดไปดูที่พิษณุโลกค่ะ ถ้าเป็นเรื่องที่อยากดูจริงๆก็ไปนะคะ
แต่ไอ้ช่วงที่บ้าปั่นซับรันนิ่งแมนเนี่ย ไม่ได้เงยหน้าจากหน้าจอคอมเลยค่ะ เนี่ยแหละต้นเหตุของการที่ต้องหาเวลาอยู่ห่างจากโลกของ Tamfeels งดเว้นการทำซับบ้า่งหนังที่มีและสะสมส่วนใหญ่น่าจะเป็นของสามีกิ๊กมากกว่า แต่อย่าได้คิดว่า จะมีใครในบ้านไปดูหนังที่สามีกิ๊กซื้อมาไว้เต็มตู้รู้เรื่องเลยค่ะ คือส่วนใหญ่เป็นหนังที่เค้าให้เพื่อนจากอเมริกาและญี่ปุ่นส่งมาให้ ซึ่งส่วนใหญ่มันมีซับไทยที่ไหนเล่า เวลาเราจะเปิดซับอิ้งดูบ้าง คุณสามีมักจะพูดลอยลมขึ้นมาว่า "ทำแบบนี้ไงภาษาต่างประเทศของกิ๊กถึงไม่พัฒนา" ปล่อยให้เค้าพัฒนาไปคนเดียวเถอะค่ะ กิ๊กว่าดูหนังพากษณ์ไทยของพันธมิตรสนุกจะตายไป ฮ่าๆๆๆๆ
 
 

 
      กิ๊กยังมีงานอดิเรกอีกตั้งเยอะที่ทำอยู่แต่ไม่ได้เขียน อย่างถักโครเชต์ ถักนิตติ้ง เย็บผ้า ปักครอสติส ดูเคพาจ วาดรูป แต่งฟิค ปลูกต้นไม้ แต่งบ้าน บลาๆๆๆ เพราะคงเป็นเหมือนใครหลายๆคนที่ฮิตไปตามกระแส หรือบางทีทำนั่นเบื่อก็หันมาทำนี่ วนๆกันไป ขณะที่พิมพ์อยู่นี้ กิ๊กก็ใช้เน็ตบุ๊คซึ่งไร้การต่อเน็ต พิมพ์เพราะอยู่คนเดียวก็แอบเหงาเหมือนกันเลยพิมพ์ไว้ก่อน พอมีเน็ตเมื่อไหร่ก็ค่อยเอามาแปะ ถือซะว่าได้คุยกับตัวเองแบบชิวๆไปละกันค่ะ
 
     การขอลาพักจากหน้าที่แอดมินเว็บมามีเวลาอยู่กับตัวเองบ้างดูหนัง ฟังเพลง อ่านหนังสือ จัดตู้หนังสือ เย็บผ้า ดูเคพาจ แต่งบ้าน เล่นกับหมากับแมว ออกกำลังกายเล็กๆน้อยๆบ้าง หวังว่ามันจะช่วยชาร์ตพลังชีวิตให้กิ๊กหลังจากที่โดนอินเตอร์เน็ตดูดพลังชีวิตไปนะคะ
 
กิ๊กเคยได้ยินมาว่า การงดเข้าเฟสบุ๊ค การงดรับข่าวสารต่างๆบ้าง มันทำให้จิตใจเราสงบขึ้น
ช่วยให้อารมณ์ของเราสงบลง ดังนั้นกิ๊กหวังว่า กิ๊กจะจิตใจผ่องใสและเบิกบาน
เมื่อจิตใจและอารมณ์ดีขึ้นงานอดิเรก เช่น การทำซับไทยแจกก็คงกลับมาสนุกเดิม ^^


 
 

Comment

Comment:

Tweet